Nieuws

Blog: Het Nieuwe VN Honger Rapport – Wat Betekent Dit?

Published on 17 September 2014

Het laatste rapport van de Food and Agriculture Organization (FAO) duidt erop dat de wereldwijde honger blijft afnemen: in 2012-2014 zijn 805 miljoen mensen chronisch ondervoed. In het afgelopen decennium is dat aantal verminderd met 100 miljoen mensen en vergeleken met de periode 1990 -1992 zijn er 209 miljoen minder mensen chronisch ondervoed.

De Verenigde Naties (VN) hebben een nieuw rapport gelanceerd waarin duidelijk wordt dat er 805 miljoen mensen in de wereld honger hebben. Maar wat betekent dat? Is dat veel? Of is dat weinig?

Het zogenaamde State of Food Insecurity (SOFI) rapport laat bovenal vooruitgang zien. Het aantal mensen met honger is het afgelopen decennium met 100 miljoen mensen afgenomen. Dat is net iets meer dan de inwoners van Nederland en Duitsland bijelkaar. Vergeleken met de periode van 1990-1992 is er een afname van 209 miljoen mensen met honger – net iets meer dan de inwoners van Brazilië.

Dat is een grote vooruitgang. Maar wanneer je het tegenover de Millenniumdoelstellingen (MDG) zet, is het zeker niet genoeg. De doelstelling wat betreft het uitroeien van honger, afgesproken door wereldleiders in 2000, is om tegen het einde van 2015 het aantal ondervoede mensen te halveren.

Het jaar 1990 wordt hierbij als basisjaar genomen en vanaf toen tot nu is het percentage van hongerige mensen in ontwikkelingslanden gedaald van 23,4% naar 13,5%. Het streefgetal in de MDG is 11,7%. Als de huidige trend zich doorzet, kan het percentage nog op 12,8% komen eind volgend jaar. Maar dat is niet genoeg om de doelstelling te bereiken.

Er moet duidelijk meer gedaan worden om de doelstellingen te halen. Met nog minder dan 500 dagen te gaan tot de deadline van de Millenniumdoelstellingen, moet er vooral in sub-Sahara Afrika en in het westen van Azië iets veranderen.

De doelstelling om honger te beëindigen moet hoog op de politieke agenda komen te staan. Dit is trouwens één van de redenen waarom WFP een evenement organiseert bij de Algemene Vergadering van de VN in New York volgende week: we moeten ons focussen op de Zero Hunger Challenge. Deze wereldwijde actie werd gelanceerd door de Secretaris Generaal van de VN Ban Ki-moon en is bedoeld om de krachten van de private sector, gemeenschappen en individuen in de strijd tegen honger te bundelen.

Nu kun je je afvragen; wat als de wereld zich extra in wil zetten om de doelstelling te halen? Wat zou er dan moeten gebeuren?

Ten eerste moeten er investeringen worden gedaan om de voedsel productie te stimuleren en sociale vangnetten te installeren die mensen uit extreme armoede kunnen helpen. Ten tweede, zijn er in bijna alle gevallen geïntegreerde strategieën nodig – met andere woorden, we moeten alle verschillende programma’s die vechten tegen de honger aan elkaar koppelen, zodat deze elkaar versterken.

WFP doet dit bijvoorbeeld met ons schoolmaaltijdenprogramma. Hierbij wordt het voedsel ingekocht van kleinschalige boeren. Daardoor stijgen de inkomens van de boeren en wordt de lokale productie van voedzame producten gestimuleerd. Door de schoolmaaltijden blijven kinderen naar school gaan (op zichzelf al een goede ontwikkeling) en daarnaast krijgen ze minstens één voedzame maaltijd per dag.

Er is alleen één oorzaak van honger waar we niet omheen kunnen: oorlog. Conflicten zijn een zeer belangrijke oorzaak van honger en het is geen toeval dat WFP’s grootste hulpoperaties momenteel plaatsvinden in landen geplaagd door oorlog: Syrië, Irak, de Centraal Afrikaanse Republiek en Zuid-Soedan. Ook hier is politieke wil nodig. Want wanneer de gevechten stoppen kunnen landbouw en handel weer opgestart worden. Mensen kunnen dan weer terug aan het werk en mensen hebben makkelijker toegang tot voedsel. Dit zal zonder twijfel leiden tot een afname van het aantal mensen met honger in de wereld.

Meer informatie: